Çözüm Odaklı Kısa Süreli Terapi

Çözüm Odaklı Kısa Süreli Terapi, 1970’li yıllarda Amerika Birleşik Devletleri’nde gelişmeye başlamış ve 1980’li yıllarda belirgin bir terapi modeli hâline gelmiştir. Yaklaşımın gelişiminde Steve de Shazer, Insoo Kim Berg ve çalışma arkadaşlarının önemli katkısı vardır. Model, Wisconsin eyaletinin Milwaukee kentindeki Brief Family Therapy Center’da yürütülen klinik çalışmalar sonucunda şekillenmiştir.

Yaklaşımın gelişiminde Palo Alto’daki Mental Research Institute’un kısa süreli terapi çalışmaları ve Milton Erickson’ın klinik yaklaşımı da etkili olmuştur.

Çözüm Odaklı Terapi, kişinin yaşamını yalnızca sorunları üzerinden tanımlamaz. Bireyin güçlü yönlerine, mevcut kaynaklarına, işe yarayan baş etme yöntemlerine ve ulaşmak istediği geleceğe odaklanır.

Bu yaklaşımda sorunların daha az yaşandığı veya hiç yaşanmadığı istisnai durumların araştırılması önemlidir. Kişinin bu durumlarda neleri farklı yaptığı ve sahip olduğu kaynakları nasıl kullanabileceği üzerinde durulur.

Terapi sürecinde mucize sorusu, ölçekleme soruları ve istisnaları araştırma gibi tekniklerden yararlanılır. Danışanın ulaşmak istediği hedeflerin somutlaştırılması ve mevcut güçlü yönlerinin desteklenmesi amaçlanır. Örneğin, danışana sorunun ortadan kalkması durumunda hayatında ilk hangi değişikliği fark edeceği sorulabilir.

Çözüm Odaklı Terapi; ilişki sorunları, yaşam güçlükleri, uyum sorunları ve belirli değişim hedeflerine yönelik psikolojik destek süreçlerinde kullanılabilir. Uygulamanın süresi kişinin ihtiyaçlarına ve çalışılan konuya göre değişebilir.

Add Your Comment

BİLGİ İÇİN ARAYIN